Gaur Haur Hezkuntzako Curriculuma aztertu ondoren, hainbat galderei erantzun eman diet eta zuekin partekatu nahi dut.
1 1. Zein da Haur Hezkuntzako xede nagusiena?
Xede nagusietako bat haurren garapen osoa lantzea
dimentsio eta alderdi guztietan, familiekin gertuko lankidetzarekin da.
Erantzunkidetasuna, lankidetza eta elkarren onarpena funtsezko jardun-oinarriak
dira irakaskuntza-ikaskuntzako prozesuak lantzeko.
2. Nazioarteko mailan (UNESCO/Delors txostena,
Europako Batzordea, …) oinarrizko lau zehar konpetentziak aipatzen dira. Euskal
Erkidegoko curriculumean berriz bost ezartzen dira. Zein da bostgarrena?
Bostgarren
konpetenzia, izaten ikasteko konpetentzia da.
3. Haur
Hezkuntzako curriculumean bi eremu bereizten dira, zeintzuk?
Norberaren
nortasunaren eta ingurune fisiko eta sozialaren eraikuntzaren eremua eta
norberaren nortasunaren eta komunikazio eta irudikapenaren eraikuntzaren
eremua.
4.
Irakasleen profilean 11 puntu aipatzen dira. Zure ustez, aniztasunarekin
zeintzuk dituzte lotura?
-
Hezkidetza,
aniztasun afektibo-sexuala, eta hezkuntza-babes bereziak behar dituzten kolektiboentzako
arreta egokia sustatzeko hezkuntza inklusiboa garatzea.
-
Erantzukizun
soziala duten profesionalak trebatzea, kritikoak baina proaktiboak eta sortzaileak
aldaketen aurrean.
-
Konpetentzien
araberako ikuspuntua eta planteamendu orokorrak eta diziplinen artekoak
sustatzea.
-
Trebetasun
sozialei, arlo emozionalari eta, oro har, irakasle-lanari behar besteko arreta
eskaintzea.
-
Langileen
arteko lankidetza bultzatzea (berdinen arteko prestakuntza, sareak sortzea).
5.
Ebaluazioari begira, edozein ikasleak errepikatu dezake?
Ebaluazio
jarraituan ikaslearen aurrerabidea ez bada egokia, indartze-neurriak ezarriko
dira. Zailtasunak hauteman bezain laster hartuko dira neurri horiek, eta haien
helburua izango da ikasleek, heziketa-prozesuan aurrera egiteko, ezinbesteko
ikasketak eskuratuko dituztela bermatzea. Honekin batera, hezkuntza-premia
berezia daukaten haurrei beste urte bat gehiago maila horretan geratzeko aukera
ematen zaie, beti ere bere familiaren baimenarekin.
ERANSKINA:
HAUR HEZKUNTZARAKO CURRICULUMA
6.
Oinarrizko zehar-konpetentzia eta oinarrizko konpetentzia espezifikoaren
definizioak eman.
Oinarrizko zehar-konpetentziak edo orokorrak:
bizitzako esparru eta egoera guztietan arazo-egoerak eraginkortasunez ebazteko
behar diren konpetentziak dira, bai esperientzia-eremuetan, bai eguneroko
bizitzako gainerako egoeretan.
Oinarrizko konpetentzia espezifikoa: Bizitzaren
esparru eta egoerak sortzen dituzten arazoak eraginkortasunez konpontzeko behar
diren oinarrizko konpetentziak dira, eta esperientzia-eremuren batekin lotutako
baliabide espezifikoak erabiltzeko premia dakarte. Esperientziaren eremuren
batek berezko dituen egoerak barneratuta eskuratzen dira
diziplina-konpetentziak. Funtzio anitzekoak eta transferitzeko modukoak dira,
beste eremu batzuekin lotutako egoera-arazoak konpontzeko balia baitaitezke.
7.
Oinarrizko zehar konpetentzien artean “Elkarbizitzarako konpetentzia” aipatzen
da Curriculumean. Konpetentzia hau lantzeko ze irakaskuntza egoerak bultzatu
behar dira?
Etapa honetan, familiatik eskolara igaroz, handitu eta
zabaldu egiten da haurren ingurunea. Gizartean hartu-emanak izateko aukerak
handitzen zaizkie, eta horrek bide ematen die pertsonekin harremanak izateko,
lankidetzan aritzeko eta elkarrekin bizitzeko.
Ingurunearekin
eta beste haur batzuekin hartu-emanak izanda, hurbileko duten inguruan
integratuko dira eta, arian-arian, gai izango dira pentsamendu-prozesuak
lantzeko, erabakiak hartzeko, arazo-egoerak ebazteko, errealitatea eta bizi
duten mundua ezagutzeko, eta baliabide kognitiboak gero eta era landuagoan eta
konplexuagoan erabiltzeko.
Hori
horrela izango baldin bada, egoera hauek planteatu behar zaizkie haurrei:
norberaren sentimenduak, pentsamenduak eta gogoak modu asertiboan adierazi,
eta, era berean, gainerako pertsonen sentimenduak, pentsamenduak eta desirak
adi entzuteko aukera ematen duten egoerak; taldean ikasteko eta lan egiteko
egoerak, nork bere gain hartzeko norberari dagozkion ardurak eta elkarlanean
aritzeko helburu komun bati begira; giza eskubideei dagozkien printzipio
etikoak eta bizikidetzarako gizarte-aztura oinarrizkoen ondoriozko arau
sozialak betez jokatzen ikasteko egoerak; eta gatazkak
8.
Oinarrizko konpetentzia espezifikoen artean, nola definitzen da
konpetentzia sozial eta zibikoa?
Haurrek gizarte-errealitatea ulertzeko bidea urratzen
dute familian eta eskolan prestutasunez, errespetuz, elkarlanean eta ekimenez
parte hartzen dutenean, genero-diskriminaziorik gabe. Honako jardun hauek landu
behar dira bizikidetzarako trebetasun sozialak eskuratzeko gizarte plural eta
demokratikoetan: norberaren inguruko esparru guztietan gogoz eta arduraz parte
hartzea, jokabide egokiak eta desegokiak bereiztea, gatazkak bide baketsuetatik
konpontzea, norberaren iritziak adierazi eta defendatzea, eta gainerako pertsonen
iritziak errespetatzea.
9. Haurrek
errealitatea ulertzeko moduak asko mugatzen du konpetentzien garapena. Ziklo
bakoitzean (0-3 eta 3-6), zeintzuk dira abiapuntu nagusienak?
Adin
horretako haurrek errealitatea ulertzeko duten moduak baldintzatu egiten du
oinarrizko konpetentzia guztien, zehar-konpetentzien eta konpetentzia
espezifikoen, garapena.
Haur
Hezkuntzako lehen zikloan (0-3 urte), gorputza da mundua arakatzeko eta
esperientziak izateko abiapuntua. Adin horietan eratzen dira errealitatea ulertzeko
oinarriak, eta eratze-prozesu horretan, espazioak, denborak, kausalitateak,
erritmo biologikoek, plazerak, minak eta beste aldagai ugarik osatutako
erreferentzia-esparrua eraikitzen da. Prozesu horretan, bere nortasun soziala
deskubritzen du haurrak, eta komunikaziorako modu askotarikoak lantzen ditu.
Prozesu
horretan, garrantzitsua da zaintza, afektu eta komunikazioko jarraibideen
ildotik deskubritzea norberaren nortasun soziala, eboluzio-egokitzapenak
biltzen eta jarraibide kultural konkretuak islatzen diren bitartean.
Adin
horretako haurrentzat, jolasa eta esperimentazioa dira garapeneko eta ikasteko
prozesuaren ardatza eta motorra.
Haur
Hezkuntzako bigarren zikloan (3-6 urte), jolasarekin eta esperimentazioarekin
batera, haur-ipuinak eta haurren narrazioak eta elkarrizketak dira, besteak
beste, garapeneko eta ikasteko prozesuaren ardatza eta motorra. Urte horietan,
ingurunearen ezagutza eta gizarte-harremanak handitzen dituzten heinean,
nabarmen hobetzen dute ahozko hizkuntzaren bidezko komunikazioa.
Errealitatea
ulertzeko modu horiei erreparatu behar zaie, bai ikasteko egoerak hautatzeko,
bai ikasitakoak integratu edo biltzeko egoerak hautatzeko. Eguneroko bizitzako
egoeren familia batzuk adieraziko ditugu adibide moduan. Egoera horiek konplexutasun
mailaren bat dute, eta haurrak batera edo modu integratuan erabili behar ditu
zenbait trebetasun, ezagutza eta estrategia, arazo-egoeraren bat
eraginkortasunez ebazteko.
- Nortasunaren eraikuntza eta ingurune fisikoaren eta
sozialaren ezaguera eremuarekin lotutako egoeren familiak:
atsedena-erlaxazioa, loa, garbitasuna, elikadura, jolas sinbolikoa, jolas
heuristikoa, kanpoko ekintzak, tradizio kulturaleko jarduerak...
- Komunikazioa
eta adierazpena eremuko egoera-familiak: ipuinak, bildumak, poesia, hitzen
kateak, erritmo-jolasak, antzerkia, adierazpen grafikoak...
- Esperientzia-eremu
guztiek komunak dituzten egoeren familiak: sarrera eta irteerako errituak,
batzarrak, txokoak, lantegiak, ordenagailua, arbel digitala, proiektu txikiak…
10.
Eremu ezaugarriak kontuan hartuz aniztasunarekin zer ikusirik dituztenak
identifikatu.
- Errealitatearen
eta bere buruaren gaineko irudi konkretu bat osatu behar du haurrak,
ingurunearekiko partaidetza-sentimenduak landu behar ditu eta errespetu, interes
eta balioespeneko jarrerak izan behar ditu haren elementuekiko.
- Haurrak
diferentziak ageri ditu bere buruaren eta gainerako pertsonen artean, baita
haurraren beraren eta inguruan duen errealitatearen artean ere, eta egoera
horrek, ondorioz, gero eta independentzia handiagoa ematen dio, arian-arian,
pertsona helduekiko.
- Loturak
sortuko dituzte pertsonekin eta konfiantza, enpatia eta atxikimenduko jarrerak
landuko dituzte, haien sozializazioaren oinarri direnak. Partaidetza,
lankidetza, negoziazioa eta gatazka dira gizarte-harremanen oinarri, eta aukera
paregabea ematen dute gizarte-ikaskuntza, pertsonen arteko harremanak eta
bizikidetza lantzeko.
- Kultura-aniztasunaren
bidez, gizarte-usadio eta -ohitura askotarikoak eta haien inguruneko
kultura-eremuak ezagutzen dituzte haurrek, ikuspegi ireki eta
integratzailearekin. Hori horrela, gizartean ageri diren kulturen molde eta
adierazpen ugari ezagutuko dituzte haurrek, eta onarpen, errespetu eta
balioespeneko jarrerak landuko dituzte kultura horiekiko
11.
Zeintzuk dira edukin multzoak? (bi zikloetan berdinak, azaldu gabe).
- Informazioa
identifikatu, lortu eta berreskuratzea.
- Informazioa
ulertzea (konparatzea, sailkatzea, sekuentziatzea eta aztertzea), buruz ikastea
eta adieraztea (deskribatzea, zehaztea, azaltzea, etab.).
- Informazioa
balioestea eta adieraztea (arrazoiak ematea, justifikatzea, etab.).
- Ideiak
sortu eta adieraztea.
- Zereginak
eta proiektuak planifikatzea eta aztertzea.
- Plangintzan
erabakitakoa betetzea edo, beharrezkoa baldin bada, doitzea.
- Egin eta
betetako plangintza balioestea eta hura hobetzeko proposamenak egitea.
- Lortutako emaitza komunikatzea.
- Pertsonen
arteko harremanak eta komunikazioa lantzea (enpatia eta asertibitatea).
- Elkarlana
eta lankidetza taldean ikasteko zereginetan.
- Giza
eskubideak eta gizarte-arauak betetzea.
- Gatazkak
kudeatzea.
- Gorputza eta emozioak autoerregulatzea.
12.
Zenbat etapako helburu daude 1. eremuan?
Hauek
dira, etapa honetan, «Nortasunaren eraikuntza eta ingurune fisikoaren eta sozialaren
ezaguera» eremuko helburuak:
- Ohartzea
norbera pertsona berezia dela eta nork bere buruaren gaineko irudi orekatu eta
positiboa osatzea, norberaren nortasuna eraikitzeko.
- Gorputza
kontrolatzeko bidea urratzea, zentzumen-pertzepzioa lantzea eta testuinguruaren
ezaugarrietara doitzea mugimenduaren tonua, oreka eta koordinazioa, ekintzetan
dituen ahalmenak eta mugak deskubritzeko.
- Ongizate
emozionalari eta fisikoari dagozkion jarrerak lantzea (erritmo biologikoak,
mugimenduak, jolasa, arakatze-jarduna, elikadura, garbitasuna eta segurtasuna
erregulatzea), segurtasun afektiboa finkatu eta eguneroko bizitzako egoerez
gozatzeko.
- Ekimenak
abiatzea eta norberaren ekintzak planifikatzea eta sekuentziatzea, egiteko
errazak edo arazo-egoerak ebazteko eta nork bere buruaren gaineko
konfiantza-sentimendua handitzeko; frustrazio txikiak onartzea, sortzen
zaizkion zailtasunak gaintzeko jarrera adieraztea eta gainerako pertsonengandik
behar den laguntza bilatzea.
- Errespetu,
laguntza eta lankidetzako jarrerak eta ohiturak lantzea, norberaren jokabidea
erregulatu eta norberaren eta gainerako pertsonen beharrizanetara egokitzeko,
eta sumisio nahiz nagusitasuneko jarrerak baztertzea.
- Ingurune
fisiko eta soziala behatu eta aztertzea eta hura ezagutzeko interesa
adieraztea, haren partaide izateko sena lantzeko eta ingurune horretan
nolabaiteko segurtasunez eta autonomiaz jarduteko.
- Ingurune
fisikoa arakatzea eta esperimentatzea eta haren elementuetako batzuen
ezaugarriak ezagutzea, elementu horien gainean eragin eta haiek eraldatzeko
gaitasuna lantzeko, eta interes eta errespetuzko jarrerak lantzea.
- Elementu
eta bildumek zer ezaugarri dituzten jakitea; multzokatzeko, sailkatzeko,
ordenatzeko eta zenbatzeko erlazioak ezartzea, pentsamendu zientifikoa lantzeko.
- Gailu
teknologikoak erabiltzen hastea eta haien komunikazio-ahalmena balioestea, eta,
arian-arian, haiek informazioa eskuratzeko, ikasteko eta plazera lortzeko
erabiltzea.
- Hurbilean
zer gizarte talde dituen jakitea eta haiengana, haien kultura-ekoizpenetara,
balioetara eta bizimoduetara jarrera irekiz gerturatzea, konfiantza, errespetu
eta balioespeneko jarrerak lantzeko.
- Arian-arian,
gizartean jokatzeko oinarrizko jarraibideak barneratzea eta norberaren portaera
jarraibide horietara moldatzea, gero eta modu egoki eta orekatuagoan.
13.
Ebaluazio irizpide eta adierazleen artean espazio eta denbora kontzeptuak
lantzen dituztenak azaldu.
- Ingurunea haren elementuen behaketaren,
eskuzko erabileraren eta esplorazioaren bidez deskubritzeko jakin-mina adieraztea.
- Maiz erabiltzen dituen lekuetan
orientatzea eta kokatzea, oinarrizko espazio-nozioak egoki erabilita.
- Eguneroko bizitzako jardueren eta
ekitaldi sozialen denbora-sekuentzia ezagutzea eta aurreratzea, oinarrizko
denbora-nozioak egoki erabilita.
- Oinarrizko denbora-nozioak erabiltzen
ditu bere egitekoak antolatzeko eta gertakarien segida adierazteko.
- Gizarte-ingurunea ezagutzeko jakin-mina
adieraztea, erreferentziazko gizarte taldeetan gogoz parte hartuta.
14.
Metodologia aldetik aipatzen diren sei ardatz nagusienak aipatu eta horietako
bat komentatu (zuretzat inportantena edo gustukoena, …)
HAUR HEZKUNTZA, EGINKIZUN PARTEKATUA.
SEGURTASUN AFEKTIBOA.
ANIZTASUNAREN ZAINTZA.
HEZITZAILE TALDEAREN ESKU-HARTZE ESTILOA.
IKASTEKO TESTUINGURU ASKOTARIKOAK ANTOLATZEA.
EBALUAZIOA: PROZESUEN BEHAKETA.
Niretzat nahiz eta denak garrantzitsuak izan, segurtasun afektiboaren
ardatza garrantzi asko dauka. Haurra afektiboki ez baldin bada seguru
sentitzen, ez da seguru sentituko besteekin harremanetan jartzeko, irakasleari
behar duen konfidantza emateko ,etab. Azken finean, beste ardatz guztiak
aurrera eramateko, segurtasun afektiboa ez baldin bada landu, beste guztia ezingo
da guztiz aurrera eraman.

Zoriontsu izan!
Zoriontsu izan!
No hay comentarios:
Publicar un comentario